Kwaliteit en duurzaamheid

 

Passie voor leer

Leer

Leer (ook: leder) is een materiaal gemaakt van dierenhuid van bijvoorbeeld koeien of varkens. Luxueuzere leersoorten zijn afkomstig van bijvoorbeeld een hert, een lam of een kalf. Ook de huid van krokodillen en slangen wordt tot leer verwerkt, evenals sommige kraakbeenvissen (haaien en roggen). Sommige soorten leer zijn omstreden.

Gebruik

Leer wordt gebruikt voor tassen, schoenen, jassen, meubels en dergelijke. Motorrijders dragen vaak leren pakken om zich te beschermen bij eventuele valpartijen.

Leer heeft enig onderhoud nodig. Vooral schoenen moeten, om het leer soepel te houden, regelmatig gepoetst worden met schoensmeer of leervet.

Leer dat in de bodem terechtkomt, blijft soms goed bewaard. Er zijn leren voorwerpen bekend uit de Middeleeuwen. Maar ook de ijsmummie Ötzi uit 3300 voor Christus had leren voorwerpen bij zich, waarvan de diersoort zelfs nog bepaald kon worden.

Productieproces

Leer is afkomstig van de huid van dieren en wordt dus niet gemaakt. Het is gegroeid: een natuurproduct met al zijn eigenaardigheden en nuances.

Het productieproces, waarbij het leer als eindproduct tot stand komt bestaat uit diverse bewerkingsgangen. Voordat het leer gebruikt kan worden, wordt het gelooid. Daarmee wordt de huid vrijwel onbeperkt houdbaar. Het wordt vaak ook geverfd.

Bron: Wikipedia

Soorten leer

Niet al het leer was uiteindelijk hetzelfde. Van de zeer mooie huiden wordt meubelleer gemaakt. Veel leer werd gebruikt voor het maken van schoenen. Van rundleer dat gelooid werd als zoolleer werden de zolen en binnenzolen gemaakt. Van mooi kalfsleer en fijn rundleer werden de schachten (het bovendeel van de schoen) gemaakt.

Door de verschillende wijzen van looien bereikte men verschillende soorten leer.

Door toevoeging van chemicaliën bepaalt men ook de technische eigenschappen die het leer later zal hebben.

Bron: Wikipedia

Men onderscheidt drie soorten leer:

Vetleer, wordt bereid door de gedroogde huid in te smeren met traan en rundvet, en vervolgens te bewerken met koperrood. Hierbij wordt de huid zwart. De vleeszijde wordt geblanceerd en vervolgens gekrispeld, wat het soepel slaan met behulp van een stuk gegroefd hout is. Vetleer is geschikt voor laarzen en werkschoenen.

Grauwleer, wordt bereid door de vleeszijde te blanceren en te zuiveren met traan, waarna het geschikt is voor bruine schoenen.

Overleer, wordt bereid door de gelooide huiden op te spannen en gedurende twee weken in vers stromend water te houden. Hierna werden de huiden gedurende een week gekalkt in een kalkkuip, en daarna werden ze ontkalkt in vuil water. Vervolgens werden de huiden geschaafd en daarna nog bewerkt in een kuip. Hierna werd het leer benut voor schoenen of zadels.

 

Het looiproces

Om het leer duurzaam te maken worden de huiden gelooid. Hiervoor bestaan verschillende processen, zoals chroomgelooid en plantaardig gelooid. Over het algemeen wordt de chroomlooiing toegepast hetgeen inhoudt dat de huiden door inwerking van conserveringsmiddelen houdbaar worden.

Na het looien wordt de dikte van de huiden via een schuurmachine gecontroleerd, waarbij oneffenheden in de huid worden weggeschuurd. Op de huid is het leven van het rund te “lezen”. Kleine littekens, schrammen, steken van insecten en verschil in dichtheid van de poriën geven het leer steeds weer andere nuances. Door deze natuurlijke kenmerken van de huid ontstaan eveneens nuances in de kleur. De lichtbreking wordt immers beïnvloed door de structuur van de huid die bij geen enkel stuk leer gelijk is. Het verwerken van een dergelijk natuurproduct vraagt veel vakmanschap en inzicht om tot een optimaal resultaat te komen.

Traditioneel leerlooien

Als eerste werden de huiden van het dier gevild. Hierbij bleven resten vlees op de huid achter. Is het leer bedoeld als materiaal voor schoeisel, dan worden de huiden eerst onthaard. De huiden werden geweekt in kalkrijk water en daarna werden de haren er af geschraapt. Op de binnenkant van de huid zaten er nog veel grote resten vlees aan die huid. Die resten werden er met een scherp mes afgesneden. Dat noemt men vlezen. De vlezer stond hierbij diep gebogen over een schuin opgestelde iets bolle stenen tafel.

Als dat gebeurd was, begon het looiproces pas echt. In een looierij stonden kuipen, ook wel laven genoemd, die half in de grond gegraven werden. Ze werden gemaakt van eikenhout. Nadat de kuipen met run (gemalen schors van de eik gemengd met water) gevuld waren, werden de huiden erin gehangen. Wanneer de huiden eruit kwamen en gedroogd waren, konden ze niet meer bederven.

Voordat de huiden droog waren, werden ze eerst nog gekrabd, geschuurd en gewalst. Dit was allemaal als afwerking. Het schuren en krabben zorgden ervoor dat het leer ging glanzen. Door het walsen werd het leer platter en gladder. Wanneer deze stappen doorlopen waren was het leer zo goed als klaar.

Bron: Wikipedia

 

 

Word nu VIP lid

Meld je aan voor de nieuwsbrief en profiteer van extra aanbiedingen.
Per kwartaal ontvang je een overzicht van de nieuwe ontwerpen.

Bezoek ons

Klanten die een bezoek willen brengen aan de winkel, kunnen dit altijd op afspraak doen.

Bel ons

(+31) 6 45794962

Mail ons

outdoorjachthut-treuren@hotmail.com

Openingstijden

Maandag – vrijdag: 090:00 – 18:00
Zaterdag: op afspraak
Zondag: gesloten

Pin It on Pinterest

Share This